કૂકરની સિટી એક વખતની વાત છે કે એક ગામમાં એક કૂકર હતો. તે કૂકર લગભગ દરેક ઘરમાં જતો અને દરેક ઘરનું ભોજન પકાવતો. તે કૂકરનો એક ખાસ સંગાથ હતો - તેની સિટી. એક દિવસ ગામના બાળકો એ વિચાર્યુ કે આ સિટી કઈ રીતે અને ક્યારે વાગે છે? તેઓએ કૂકર પાસે જઈને પૂછ્યુ. કૂકરે હસીને કહ્યું, "બાળકો, મારી સિટી ત્યારે વાગે છે જ્યારે હું અંદરના દબાણને બહાર આવવા દઉં છું. આથી ભોજન પકાવવાની પ્રક્રિયા યોગ્ય રીતે ચાલે છે." બાળકો આ સાંભળીને હેરાન થઈ ગયા. એક બાળક બોલ્યું, "આ તો એક વિજ્ઞાનનો કમાલ છે!" કૂકરે તરત જવાબ આપ્યો, "હા, પરંતુ ભોજન બનાવવું એ માત્ર વિજ્ઞાન નથી, તે પ્રેમ અને કાળજીથી પણ ભરેલું છે." બાળકોને કૂકરની સિટી અને તેની મહત્વતા સમજાઈ ગઇ. તેઓએ કૂકરને અને તેની સિટી ને વધુ માન આપવાનું શરૂ કર્યું. આ રીતે, કૂકર અને તેની સિટી ગામમાં પ્રખ્યાત થઈ ગયા અને બધા તેને પ્રેમ કરતા થઈ ગયા. વાર્તા : sbkhergam
પંખીનો મેળો એક ગામમાં એક નાનકડો છોકરો રમેશ રહેતો હતો. તેનુ મન પંખીઓમાં બહુ મગ્ન રહેતું. રમેશનાં નજીકના જંગલમાં વિવિધ પ્રકારની પંખીઓ રહેતાં હતાં. એણે વિચાર્યુ કે એ પંખીઓનો મેળો યોજે. એક દિવસ રમેશ તેના મિત્રો સાથે મળીને પંખીનો મેળો યોજવા માટે તૈયાર થયો. તેઓ બધા જંગલમાં ગયા અને વિવિધ રંગબેરંગી પંખીઓને બોલાવી લાવ્યા. પંખીઓએ પણ ખૂબ આનંદ કર્યો. તેમણે નૃત્ય કર્યુ, ગીત ગાયુ, અને અનેક પ્રકારના રમકડાં રમ્યા. મેળામાં બાળકો અને મોટા લોકો પણ આવ્યા. તે બધા પંખીઓના નૃત્ય અને સંગીત જોઈને મગ્ન થઈ ગયા. ગામના સૌને આ મેળો ખુબ જ ગમ્યો. આ મેળા પછી, રમેશને તેના મિત્રો અને ગામના લોકો ખૂબ પ્રશંસા અને પ્રેમ મળ્યો. આથી, રમેશને સમજાયું કે જો આપણે કુદરતને પ્રેમ અને સંભાળ આપીએ, તો કુદરત પણ આપણને ખુબ પ્રેમ આપશે. આ રીતે પંખીનો મેળો ગામમાં એક યાદગાર પ્રસંગ બની ગયો.
Comments
Post a Comment